Bijna twintig jaar ontwerp en begeleid ik ontwikkelprogramma’s voor mensen in sleutelrollen.
Wat me in die tijd heeft beziggehouden is steeds dezelfde vraag: waarom houdt nieuw gedrag geen stand zodra de werkdruk terugkeert?
Mensen snapten wat er anders moest. Ze wilden het ook.
Maar zodra belangen botsten, verwachtingen uiteenliepen of de druk opliep, viel gedrag terug.
Dat inzicht heeft bepaald hoe ik ontwerp.
Hoe ik naar ontwikkeling kijk
Ik kijk tegelijk naar gedrag en naar context.
Niet alleen naar wat iemand kan of wil, maar naar de situaties waarin dat gedrag getest wordt.
En naar wat er gebeurt als iemand zijn rol niet pakt.
Richting die niet gegeven wordt.
Besluiten die blijven liggen.
Belangen die uiteenlopen zonder dat iemand er iets mee doet.
Ik begin daar waar mensen in hun rol vastlopen.
Bij de situaties waar ze steeds mee worstelen of die ze consequent uit de weg gaan.
En ik puzzel door totdat het ontwerp klopt. Totdat de situaties die we oefenen dicht genoeg liggen bij wat mensen in hun werk daadwerkelijk tegenkomen.
Ontwerpen én uitvoeren
Ik ontwerp deze programma’s en begeleid ze zelf.
Wat er in een sessie gebeurt — welk gedrag iemand laat zien, wat hij vermijdt, hoe hij reageert als het spannend wordt — bepaalt hoe het traject verder wordt ingericht.
Dat zie je alleen als je er zelf bij bent.
Wat ik mensen leer, moet ik zelf kunnen laten zien. Bij een groep sceptische leidinggevenden een lastig gesprek voordoen en laten zien dat het kan, en hoe.
Daarnaast leid ik trainers op binnen de Karin de Galan School voor Training, waar dezelfde vraag centraal staat: hoe ontwerp je leren zo dat mensen het in de praktijk daadwerkelijk toepassen?
Afstemmen
Een gesprek van 45 minuten om samen scherp te krijgen of dit past, en wat het in jullie context zou vragen.